حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ قَالَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ السَّعْدَآبَادِیُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ مِائَهَ مَرَّهٍ کَانَ مِمَّنْ ذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً قَالَ نَعَمْ.
IsnādM’a rapporté Muḥammad ibn Mūsā ibn al-Mutawakkil, qui l’a tenu de ʿAlī ibn al-Ḥusayn al-Saʿdābādī, remontant à Aḥmad ibn Abī ʿAbd Allāh, d’après Ibn Faḍḍāl, d’après Yūnus ibn Yaʿqūb, qui a dit :
J’ai dit à Abū ʿAbd Allāh (l’imam Jaʿfar al-Ṣādiq, paix sur lui) : « Quiconque dit “Subḥāna Allāh” (Gloire à Dieu) cent fois, fait-il partie de ceux qui évoquent Dieu abondamment ? » Il a répondu : « Oui. »

